Termoizolacija Fasade

Izbor i postavljanje termoizolacije na fasadu objekta

Termoizolacija fasade je ključni element energetske efikasnosti doma. Ovaj proces podrazumeva primenu materijala koji sprečavaju prenos toplote između unutrašnjosti i spoljašnjosti zgrade, čime se održava prijatna temperatura u prostorijama tokom cele godine. Kroz pravilnu termoizolaciju, smanjuju se gubici toplote zimi i zadržava prijatna temperatura u prostoru, dok se leti sprečava prekomerno zagrevanje unutrašnjosti.

Efikasna termoizolacija fasade može značajno smanjiti troškove grejanja i hlađenja, doprinoseći uštedama energije i smanjenju emisije CO2. Postoje različiti materijali za termoizolaciju fasade, kao što su stiropor, mineralna vuna, staklena vuna i druge vrste izolacionih materijala, a izbor materijala zavisi od specifičnih zahteva i karakteristika objekta.

Izbor termoizolacionog materijala

Uloga termoizolacije na objektu je dvojaka. Ona štiti unutrašnjost objekta od uticaja spoljne temperature i sprečava gubitak toplote unutrašnjeg prostora  kroz spoljne zidove. Oba faktora imaju uticaj na performansu ukupne termike objekta, troškove grejanja i hlađenja i opšteg osećaja udobnosti.

 

Vrsta i debljina dodatne termoizolacije se bira na osnovu nekoliko faktora, a glavni principi uključuju:

 

  1. Zoniranje: Područja sa različitim klimatskim uslovima i temperaturama zahtevaju različite debljine termoizolacije. Na primer, područja sa hladnijom klimom zahtevaju veću debljinu izolacije u odnosu na toplija područja.

  2. Koeficijent provođenja toplote: Materijali sa nižim koeficijentom provođenja toplote (λ-vrednost) pružaju bolju izolaciju, što znači da za isti nivo izolacione efikasnosti treba manje debljine materijala.

  3. Energetska efikasnost: Debljina izolacije treba da bude dovoljna da zadovolji standarde energetske efikasnosti vašeg doma ili objekta. To obično podrazumeva postizanje određene U-vrednosti (koeficijent prolaska toplote kroz materijal).

  4. Ekonomska isplativost: Treba uzeti u obzir troškove dodavanja debljeg sloja izolacije i uštede energije koju će on pružiti tokom vremena.

Koju god vrstu termoizlacije izaberete, od ključne važnosti je pravilna ugradnja materijala. Loše izvedena termoizolacija fasade, može prouzrokovati pojavu hladnih mostova, pojavu buđi, pojačanu kondenzaciju i tome slično.

 

Debljina termoizolacije

 

Debljina sloja termoizolacije bi trebala da zadovolji propisani ili željeni koeficijent toplotne provodljivosti “U”

ili mera koja se koristi za ocenu termičke izolacije materijala ili konstrukcije. Izražava količinu toplote koja prolazi kroz materijal ili konstrukciju po jedinici površine i vremenu, pri čemu je manja vrednost koeficijenta U bolja izolacija.

U kontekstu termoizolacije kuće, koeficijent U se koristi za ocenu efikasnosti izolacije zidova, prozora, krova i drugih delova objekta.

Što je niži koeficijent U, to je veća termička izolacija. Na primer, prozori sa nižim koeficijentom U zadržavaju više toplote unutar kuće zimi i sprečavaju prodiranje toplote leti, što doprinosi energetskoj efikasnosti doma.Više o proračunu U vrednosti zida

 

Dakle, kombinacijom koeficijenata svih slojeva zida, dobijamo koeficijent U, koji je pokazatelj termičke efikasnosti konstrukcije. Kako je proračun zasnovan na laboratorijskim merenjima, i dokazima kroz ateste i dokumentaciju, U vrednost se računa pomoću formule U=1/R, dok je R=debljina/λ

 

 

Termoizolacija fasade - EPS/stiropor

EPS je jedan od najpopularnijih materijala za termoizolovanje objekata, kako zbog ekonomske isplativosti, tako i zbog jednostavnosti ugradnje, jednostavne završne obrade i veoma dobrih termičkih karakteristika.

Za zidove od opeke ili giter bloka (u zavisnosti od debljine zida), koristi se EPS debljibe min 8cm do uobičajnih 10 ili 12 cm. Proizvođači nude i veće debljine, shodno željenim rezultatima izolacije.

Ugradnja EPS se vrši u sledećim koracima:

  1. Ukoliko se nanosi na postojeći objekat u upotrebi, potrebno je pripremiti podlogu, što podrazumeva skidanje oštećenih ili nedovoljno stabilnih delova postojećeg maltera, uklanjanje suvišnih delova, postojećih tipli, žice ili sl. Saniranje udubljenja i oštećenja reparaturnim malterima i dovođenje podloge u ravan, nanos prajmera, ukoliko je potrebno.
  2. Lepljenje EPS tabli izvesti namenskim lepkom za EPS, prema uputstvu proizvođača. Lepak se nanosi na EPS tablu po obodima i sredini ploče. Lepak ne nanositi na zid.
  3. Nakon lepljenja i postavljanja tabli na zid, potrebno je dodatno pričvrstiti EPS table posebnim tiplama. To se radi zbog dodatne sigurnost, pre svega kao zaštita od usisne sile vetra, naročito na višim etažama objekata. Preporuka je 4-5 kom na 1m2
  4. Nakon toga se radi armiranje sloja sa lepkom i mrežicom (u zavisnosti od proizvođača, lepak može biti isti kao i za lepljenje ili različit proizvod). Koristi se staklena mrežica 145gr/m2 – 165gr/m2. Mrežica se utiskije u prvi sloj lepka, a nakon sušenja, nanosi se završni sloj, koji treba da prekrije mrežicu. Uloga ovog sloja je da primi opterećenje završnog maltera i učvrsti površinu EPS i zaštiti je od habanja. Ukupan sloj armirnog sloja je oko 5mm.
  5. Nanos završnog maltera, po izboru

Postavljanje prvog reda EPS ploča obavlja se na ugrađenu početnu lajsnu. Ona se ugrađuje radi “vođenja” i prihvata opterećenja konstrukcije. 

Tiplovi moraju biti dovoljne dužine i nabavljaju se prema debljini sloja termoizolacije, vrsti termoizolacije ali se mora voditi računa i o dubini ankerovanja i stanju podloge u koju ankeri ulaze.

Postavljanje ploča, mora se vršiti sa preklopom redova (slično zidarskom vezu, a na uglovima se uglavnom primenjuje tzv. “češalj”).

 

Nakon postavljanja i fiksiranja ploča, pristupa se armiranju i to, najpre na uglovima. Armiranje uglova se vrši lajsnama sa mrežicom. Lajsne omogućavaju preciznu obradu uglova a imaju ugrađeni komad mrežice (10cm) na koju se nastavlja mrežica za armiranje – preklopom. Na isti način se obrađuju ivice otvora (prozora i vrata).

Potreban materijal za izradu:

U donjem kalkulatoru, izračunajte potreban materijal za željenu površinu fasade.


Termoizolacija fasade - Kamena Vuna

Kada je reč o termoizolaciji fasade kamenom vunom, potrebno reazlikovati dva osnovna sistema:

 

  • Kontaktna fasada – gde je sistem postavljanja identičan, prethodno opisanom postavljanju EPS tabli, odnosno gde je završni sloj fasade (malter) u direktnom konraktu sa površinom termoizolacionog materijala (kamene vune)
  • Ventilisana fasada – gde je završni sloj fasade (obloga) fizički odvojena (od 2-5cm) od površine termoizolacije.

 

ventilisana fasada
  • Ventilisana fasada se sastoji od termičke izolacije postavljene na nosive zidove, ali sa vazdušnim prostorom (ventilacionim kanalima) između izolacije i završnog sloja. Vazdušni prostor omogućava cirkulaciju vazduha, što pomaže u otklanjanju vlage i toplote.

  • Prednosti:

    • Smanjen rizik od toplotnih mostova i kondenzacije.
    • Bolja termička i zvučna izolacija.
    • Estetski atraktivnija, sa većim izborom završnih materijala.
  • Mane:

    • Zahteva složeniji sistem montaže.
    • Veći početni troškovi u poređenju sa kontaktnom fasadom.
    • Zahteva dodatni prostor za ventilacione kanale.

Sistem ventilisane fasade, svakako predstavlja skuplje rešenje i obično se primenjuje na poslovnim, javnim ili stambenim objektima više kategorije. 

Proizvođači kamene vune, uglavnom proizvode prilagođene proizvode za oba tipa fasade. U suštini, kamena vuna za kontaktnu i ventilisanu fasadu može imati sličan sastav i osnovna svojstva, ali se razlikuje u gustini, strukturi, debljini i dodatnim karakteristikama prilagođenim specifičnim zahtevima i uslovima svake fasade.

 

Kontaktna fasada

 

Postavljanje kontaktne fasade je veoma slično postavljanju EPS-a (kako je gore opisano), sa razlikom u primeni lepka za termoizolaciju, vrsti i broju tipli, kao i završnoj obradi.

  • Lepljenje se obavlja nanošenjem lepka po obodima (stranicama) i u središtu ploče, tačkasto (pogačama). Koristi se lepak za kamenu vunu, mada mnogi proizvođači proizvode univerzalne lepkove za sve tipove termoizolacije.
  • Postavljanje tabli vune se takođe započinje od donje zone zida na prethodno postavljenu početnu lajsnu
  • Tiplovanje je obavezno i obavlja se tiplama za kamenu vunu u dužini prema debljini sloja termoizolacije. Kape ankera se dovode u ravan sa površinom vune
  • Armiranje površine od kamene vune je zahtevniji proces od armiranja EPS-a, s obzirom da vuna može da ulegne oko ukucanog tipla. S toga je potrebno više lepka za armiranje, odnosno nanošenje u više slojeva.
  • Završni sloj maltera se nanosi na armirani sloj. Preporučljivo je korišćenje prajmera a izbor maltera prilagoditi karakteristikama vune, tako da se ne preporučuje upotreba akrilnih maltera. Razlog je slabija otpornost na uticaj vlage i termalna ekspanzija koja može uzrokovati pucanje akrilnog maltera. Preporučuju se silikonski, silakatni ili Si&Si malteri.

 

predložite temu

Ako postoji neka tema o kojoj bi voleli da saznate nešto više, predložite nam. Voleli bi da čujemo Vaša pitanja, dileme prilikom izbora materijala i nedoumice u vezi izvođenja.

Pokušaćemo da odgovorimo na pitanja i omogućimo kvalitetne i aktuelne informacije

Scroll to Top